پناهجویان معترض افغان مقیم ترکیه در وضعیت وخیم اعتصاب غذایی نوسینده: علی حکمت افغانهای زیادی که از جنگ و ناامنی میگریزند، اکثرا به سرنوشت نامعلومی رو میآورند که در نهایت، نه به ساحل امن و نه به آرامش میرسند، بلکه سرنوشتشان به نمایش غمباری مبدل میشود. گاهی کشتیهای مملو از این پناهجویان طعمهی دریا میشوند و گاهی در داخل کانتینرهای سربسته تلف میشوند. گاهی نیز در دام قاچاقچیان انسان گرفتار میشوند یا در کمپهای مهاجرتی دست به خودکشی میزنند. چنین فاجعه بارها در سرنوشت پناهجویان افغان تکرار شده و اتفان افتاده است و در نهایت، آنچه نصیب مهاجران شده، جدال با مرگ است. پناهجویان افغان یکی از بزرگترین گروههای پناهجویی را در ترکیه تشکیل میدهند و تعداد آنها به بیش از 26 هزار نفر میرسد. سهلانگاری مطلق کمیساریای پناهندگان سازمان ملل در خصوص رسیدگی به پروندهی این پناهجویان و عدم ایجاد شرایط مناسب، بارها و بارها فجایع غیرقابل جبرانی را به وجود آوردهاند. سال گذشته 23 پناهجوی افغان در شرایط نامناسب کاری جانشان را از دست دادهاند که پروندههایشان در ادارههای قضایی

روز جهاني معلولين از سال ۱۹۹۲ که از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد اعلام شد، هر ساله ۳ دسامبر برگزار میشود. هدف از تعیین این روز ارتقاء رشد اذهان عمومی درباره مسائل مربوط به معلولیتهای مختلف؛ و افزایش آگاهی هاي بوده است که میبایست از مسئله پیوستن افراد معلول در تمامی جنبههای سیاسی؛ اجتماعی؛ اقتصادی و فرهنگی زندگی منتج شود. این وضع به همین منوال طی شد تا در سال ۱۹۹۹ شعاری با مضمون (امکان دسترسی برای همه در هزاره جدید) برگزیده شد و سرلوحه امور قرار گرفت. بیش از پنحصد میلیون نفر به دلیل نقص در سیستم روحی و مغزی جسمی و حسی از معلولیت رنج میبرند. اینان هر کجا که باشند و در هر نقطهای از دنیا که به سر برند به دلیل موانع ظاهری و یا اجتماعی با محدودیتهایی در زندگی خود مواجه میشوند. در طی بیست سال اخیر کوشش هاي چشمگیری در شناساندن و معرفی اشخاص معلول به جامعه انسانی صورت پذیرفته است. یکی ازمواردی که میتوان از آن به عنوان نقطه عطفی در این زمینه نام برد اعلام سال ۱۹۸۱ میلادی به عنوان سال جهانی معلولین است که توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد صورت پذیرفت. در سال بعد (۱۹۸۱) فاصله سالهای ۱۹۹۲ –